Tasavvuf çevrelerinde yaşamış repertuvarın bir bölümü bağlama ile icra edilir ve dağarcığın ayrı bir başlığını oluşturur.
Birinci form deyiştir. Sözü merkeze alan, ölçülü ve genellikle dar ses alanında hareket eden bir formdur.
İkinci form nefestir. Deyişe yakın durur; sözün içeriği ve icra bağlamı ile ayrılır.
Üçüncü form ilahidir. Bu formun bir bölümü bağlama ile, bir bölümü başka çalgılarla ya da çalgısız icra edilir.
Müzikal ortak zemin üç noktadadır. Birincisi sözün önceliğidir; ezgi hattı hece yapısına bağlıdır. İkincisi tempo genişliğidir; metnin izlenebilmesi için tempo geniş tutulur. Üçüncüsü makamsal sadeliktir; ezgiler sınırlı bir ses alanında hareket eder.
Bağlama açısından teknik gereklilik eşlik disiplinidir: sazın hiçbir noktada sözün önüne geçmemesi. Bu repertuvar icra edildiği bağlamla birlikte anlaşılır; derslerimizde çalışılırken bu bağlam da anlatılır. Derslerimizde tasavvuf repertuvarı, söz-saz dengesi çalışması olarak ele alınır.