Doğu Anadolu hattının uzun hava repertuvarı, geniş ses alanı ve serbest ritim yapısıyla ayrılır.
Birinci özellik ses genişliğidir. Ezgi çoğunlukla tiz bölgeden başlar ve kademeli olarak iner; bu iniş formun anlatısını kurar.
İkinci özellik makamsal seyirdir. Ezgi, belirli perdelerde durur ve o perdeler etrafında dolaşır; bu duraklar, seyrin yapı taşlarıdır.
Üçüncü özellik süsleme yoğunluğudur. Serbest ritimde süsleme, ezgiye zaman kazandırır ve cümle sınırlarını belirginleştirir.
Dördüncü özellik nefes mantığıdır. Uzun hava sözle söylendiğinde nefes, cümle sınırını belirler; saz icrasında da aynı mantık korunur — cümleler nefes alınabilir uzunlukta düşünülür.
Bağlama açısından teknik gereklilik, uzun süre tutulan seslerde titreşimin canlı kalmasıdır. Tezene ile üretilen ses söner. Uzun sesler tremolo benzeri sürekli vuruşla ya da yeniden vuruşla canlı tutulur.
Kursiyer için bu repertuvar, zaman duygusu ve süsleme kontrolü çalışmasıdır. Derslerimizde uzun hava, kaynak kayıt dinlemesiyle birlikte sürdürülür.